Białe Kołnierzyki

Łukasz Chmielniak

adwokat

Posiadam bogate, ponad dwunastoletnie doświadczenie
jako obrońca w skomplikowanych
i wieloaspektowych sprawach karnych gospodarczych oraz karnych skarbowych. W wielu z nich krzyżowały się materie prawa gospodarczego, cywilnego, podatkowego, a także prawa karnego...
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Umorzenie kompensacyjne a przestępstwa gospodarcze

Łukasz Chmielniak23 września 20152 komentarze

Nie wiem czy pamiętasz, ale czas jakiś temu pisałem na blogu o alternatywnych sposobach zakończenia postępowania karnego -wspominałem na przykład o dobrowolnym poddaniu się odpowiedzialności. Temat warto odświeżyć, bo w związku z nowelizacją prawa karnego, w Kodeksie karnym pojawiła się jeszcze jedna nowa instytucja, która umożliwi Ci zakończenie postępowania bez prowadzenia procesu. Chodzi o tak zwane umorzenie kompensacyjne. Ponieważ jest to nowość uznałem, że warto napisać o niej słów kilka, a ponieważ blog ten poświęcony jest przede wszystkim przestępstwom gospodarczym, warto zastanowić się również nad przydatnością tej instytucji w sprawach karnych gospodarczych.

Umorzenie kompensacyjne polega na umorzeniu postępowania karnego wobec sprawcy bez konieczności prowadzenia długotrwałego procesu, jeżeli przed rozpoczęciem przewodu sądowego przed sądem pierwszej instancji sprawca, który nie był uprzednio niekarany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy pojednał się z pokrzywdzonym i naprawił szkodę spowodowaną przestępstwem. Takie umorzenie nie jest jednak możliwe we wszystkich sprawach, a jedynie w sprawach o występek zagrożony karą nieprzekraczającą trzech lat pozbawienia wolności oraz o występek przeciwko mieniu zagrożony karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą lat pięciu. Kolejnym elementem, który musi zaistnieć aby umorzenie kompensacyjne stało się faktem jest złożenie wniosku w tym przedmiocie przez samego pokrzywdzonego.

Po spełnieniu powyższych przesłanek organ prowadzący postępowanie de facto zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania wobec sprawcy czynu. Spowoduje ono zakończenie postępowania bez skazania sprawcy, zatem nadal będzie on uważany za osobę niewinną.

W moim przekonaniu opisana pokrótce powyżej instytucja będzie bardzo przydatna w praktyce. Z pewnością pozwoli załatwić szybko sprawy drobne, a jednocześnie doprowadzi do wyrównania szkód spowodowanych przestępstwem, o co najczęściej przecież chodzi pokrzywdzonym. Zatem krok ustawodawcy ocenić należy pozytywnie. Warto jednak zastanowić się nad tym, czy umorzenie kompensacyjne sprawdzi się w sprawach karnych gospodarczych.

Jak już wspominałem możliwość zastosowania tego umorzenia jest ograniczona jedynie do występków zagrożonych karą pozbawienia wolności do lat trzech oraz do występków przeciwko mieniu zagrożonych karą pozbawienia wolności do lat pięciu, przy czym w moim przekonaniu przez występki przeciwko mieniu należy rozumieć jedynie te, o których mowa w rozdziale Kodeksu karnego zatytułowanym „Przestępstwa przeciwko mieniu”, nie natomiast inne występki nawet jeżeli w jakiś sposób zagrażają mieniu. Jeżeli tak będziemy interpretować tę przesłankę to niestety umorzenie kompensacyjne znajdzie zastosowanie tylko w niektórych przypadkach przestępstw gospodarczych. Dotyczyć będzie bowiem tylko występków, zagrożonych karą pozbawienia wolności do lat trzech. Przykładowo więc z instytucji umorzenia kompensacyjnego będzie mógł skorzystać sprawca niektórych przestępstw dłużniczych, sprawca, który nie prowadzać należycie dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą wyrządził szkodę innej osobie, czy też ten dopuszczający się wyzysku. Natomiast opisywane tu umorzenie nie będzie możliwe do zastosowania w przypadku wszelkiego rodzaju oszustw gospodarczych, czy przestępstwa niegospodarności.

Reasumując, wprowadzoną do Kodeksu karnego instytucję umorzenia kompensacyjnego uznać należny za posunięcie we właściwym kierunku. Pomimo wielu nieścisłości i wątpliwości pojawiających się odnoście tej regulacji jako praktyk uważam, że jest ona w systemie prawa karnego potrzeba. Z drugiej strony należy mieć na uwadze, że dla przestępstw gospodarczych owa instytucja będzie miała ograniczone zastosowanie, a to z uwagi na ograniczony wachlarz czynów do których będzie mogła znaleźć zastosowanie.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Jeszcze o nowelizacji, tym razem o karach

Łukasz Chmielniak14 września 20152 komentarze

Jak już o tym pisałem, chciałbym od czasu do czasu na blogu odnieść się do zmian jakie zostały wprowadzone przez nowelizację prawa karnego po 1 lipca bieżącego roku. Zmiany te są bowiem w dużej mierze znaczące, żeby nie powiedzieć rewolucyjne, a co za tym idzie niewątpliwie będą one miały wpływ na praktykę sądową. Dziś słów kilka o karach, a w szczególności o karach w sprawach karnych gospodarczych. Pisałem już o tym na Forbes.pl, ale temat jest na tyle istotny, że uznałem, za słuszne przybliżyć go Wam, drodzy czytelnicy.

Otóż, do dnia wejścia w życie reformy prawa karnego najczęściej orzekaną karą w stosunku do przestępców gospodarczych była kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, nawiasem mówiąc była ona zdecydowanie nadużywa i często wymierzana jako zbyt wysoka. W moim przekonaniu nowelizacja prawa karnego może wprowadzić w tym zakresie znaczące zmiany, a to z uwagi na zmienioną treść art. 69 Kodeksu karnego, regulującego właśnie instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Dotychczas ustawodawca przewidywał możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wymierzanej do lat dwóch, a okres próby wynosił od dwóch do pięciu lat. Od 1 lipca przepisy przewidują natomiast możliwość zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności wymierzonej już tylko maksymalnie do jednego roku, zaś kara taka może zostać zawieszona na okres od roku do lat trzech. Zatem, po wejściu w życie nowych przepisów sądy chcąc wymierzyć karę pozbawienia wolności powyżej jednego roku nie będą mogły już w zasadzie tej kary zawiesić (mowa oczywiście o obowiązującej regule, od której zarówno przed 1 lipca była, jak i obecnie są przewidziane wyjątki).

Na pierwszy rzut oka powyższa regulacja, w związku ze znaczącym ograniczeniem możliwości wymierzania kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, rodzi niebezpieczeństwo częstszego wymierzania bezwzględnych kar pozbawienia wolności. Po głębszej analizie nowych przepisów łatwo jednak stwierdzić, że taka sytuacja wcale nie musi nastąpić. Nowelizacja wprowadziła bowiem również przepis pozwalający na orzeczenie zamiast kary pozbawienia wolności, kary grzywny oraz (z pewnymi wyjątkami) kary ograniczenia wolności. W każdym więc przypadku gdy oskarżonemu będzie wymierzana kara za przestępstwo, zagrożone karą pozbawienia wolności do lat ośmiu, sąd będzie uprawniony zamiast kary pozbawienia wolności orzec karę grzywny lub karę ograniczenia wolności.

Zważywszy na wprowadzone regulacje, w przypadku przestępstw występujących w obrocie gospodarczym z dużym prawdopodobieństwem można przyjąć, że sądy, zamiast wymierzać karę pozbawienia wolności, w przypadku gdy kara ta miałaby być karą przekraczającą rok, chętniej sięgać będą po karę grzywny. Ten rodzaj kary stanowi bowiem właściwszą represję w tego typu sprawach. Trzeba jednak dodać, że w przypadku poważnych przestępstw występujących w obrocie gospodarczym, a więc takich, które zagrożone są karą pozbawienia wolności przekraczającą osiem lat, sąd takiej możliwości mieć nie będzie, a co za tym idzie, w takich sprawach wzrośnie ryzyko wymierzenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności (należy zaznaczyć, że w stosunku do przestępstw popełnionych przed 1 lipca dodatkowo zastosowanie znajdzie reguła względności, o czym pisałem w jednym z poprzednich wpisów.

Wprowadzone zmiany do Kodeksu karnego pozwalają przyjąć, że w sprawach karnych gospodarczych rzadziej będziemy mieli do czynienia z karami pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, częściej zaś z karami grzywny. Należy podkreślić, iż jest to krok w dobrą stronę. Innym zagadnieniem jest czy takie kary będą stanowił surowszą represję niż wymierzane do tej pory kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania. Paradoksalnie bowiem w wielu przypadkach kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania chociaż teoretycznie surowsze nie niosły za sobą żadnej dolegliwości dla sprawców. Wysoka grzywna taką dolegliwość stanowić będzie zawsze. Swoją drogą ciekawy jestem kiedy reforma zacznie tak na prawdę działać, póki co wydaje mi się, że przywiązanie do kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ciągle jest znaczące.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Raport – przestępczość gospodarcza

Łukasz Chmielniak28 sierpnia 2015Komentarze (0)

Dawno nie pisałem, to już jest chroniczny brak czasu. Wszedłem dziś na blog, bo jest u nas w kancelarii Rafał Chmielewski (tworzymy nowy blog podatkowy, który prowadzić będzie mec. Ania Patoleta) i zobaczyłem, że raport o przestępstwach gospodarczych został ściągnięty ponad 10.000 razy! Bardzo dziękuję! Paradoksalnie raport o praniu pieniędzy aż tak czytelników nie interesuje, bo został ściągnięty 500 razy, za co oczywiście też dziękuję!:)

Już niedługo opublikujemy nowy raport i oczywiście poinformujemy Was o tym. Mam nadzieję, że będzie dla Was ciekawy!

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Nowy kodeks karny? Który Kodeks karny?

Łukasz Chmielniak06 lipca 20156 komentarzy

Pierwszego lipca weszła w życie długo oczekiwana nowelizacja procesu karnego!

Wszyscy trąbią, że nowe, że bezstronny sędzia, że kontradyktoryjność, że amerykański proces, nawet słyszałem komentarz, że sądy drugiej instancji będą mogły po nowelizacji przesłuchiwać świadków i wydawać wyroki (jakby do tej pory nie mogły!) :). Adwokaci się cieszą, prokuratorzy mniej. Mało kto jednak mówi o tym, że od pierwszego lipca weszła w życie również nowelizacja prawa karnego materialnego i to bardzo istotna. Temat gdzieś się zagubił, został praktycznie przemilczany, nie zainteresował mediów aż tak bardzo jak ta magiczna kontradyktoryjność, amerykański proces, czy nowy samochód Szczepana Twardocha, skądinąd wspaniały, tak jak sam Szczepan!

W związku z tym jednak, że od pierwszego lipca obowiązuje nie tylko nowa procedura, ale też obowiązują nowe przepisy materialne, czuję się w obowiązku słów kilka o noweli Kodeksu karnego od czasu do czasu na tym forum napisać.

Nowe przepisy weszły w życie! To już wiesz! Czy w związku z tym starych stosować nie będziemy? Otóż nie! Mogą zdarzyć się i obecnie sytuacje, w których rozstrzygnięcia będą zapadały na bazie przepisów uprzednio obowiązujących!

Już wyjaśniam dlaczego.

Zgodnie z funkcjonującą w prawie karnym zasadą, jeżeli podczas orzekania obowiązują przepisy inne niż te, które obowiązywały podczas popełnienia czynu, zawsze należy stosować przepisy, które dla sprawcy są lepsze. Zasada niby prosta, ale w praktyce rodzi sporo problemów.

Takowych nie będzie w zasadzie jeżeli na przykład kiedyś popełniony czyn był przestępstwem, a obecnie już nim nie jest. Oczywiście w takiej sytuacji należy albo nie wszczynać w ogóle postępowania albo, jeżeli zostało wszczęte, umorzyć je.

W innych jednak sytuacjach, rozstrzyganie, które przepisy dla sprawcy są względniejsze nie będzie już takie proste, a często wręcz niemożliwe. Powołam się na przykład podawany przez Profesora Wróbla podczas IV Krakowskiego Forum Karnistycznego. Czy względniejsza będzie kara pozbawienia wolności wymierzona w wymiarze dwóch lat z warunkowym zawieszeniem jej wykonania bez jakichkolwiek obowiązków (na mocy starej ustawy możliwe, obecnie już nie), czy kara ograniczenia wolności z obowiązkami dla skazanego (orzeczona na mocy nowych przepisów)? Konia z rzędem temu, kto bez wątpliwości wskaże, która z nich jest karą łagodniejszą dla sprawcy.

Tak, czy inaczej warto zapamiętać, że wejście w życie nowych przepisów prawa karnego materialnego nie oznacza automatycznie, że tylko one będą od tego momentu stosowane. Warto więc w szczególności przy dobrowolnym poddaniu się karze lub wyrokach zapadających za przestępstwa popełnione przed pierwszym lipca poświęcić trochę uwagi możliwości zastosowania ustawy względniejszej dla sprawcy, którą mogą być niekiedy przepisy Kodeksu karnego obowiązujące przed pierwszym lipca.

Jak widać wejście w życie noweli Kodeksu karnego nie oznacza, że stary Kodeks można odłożyć na półkę. Nowe przyszło, ale jakie będzie trudno na razie stwierdzić. Słychać głosy, że będzie surowiej niż do tej pory. Wszystko wyjdzie w praniu.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Zarządzanie przez wartości. Co to takiego?

Łukasz Chmielniak27 kwietnia 20152 komentarze

Dużo się ostatnio mówi o zarządzaniu przez wartości. Tę formę zarządzania przedstawia się jako nowatorski i bardzo skuteczny model zarządzania zespołem ludzi, drogę do zbudowania firmy, w której dobrze się pracuje, a która jednocześnie staje się bardziej wydajna i lepiej służy klientom. Co jednak w praktyce oznacza zarządzanie przez wartości?

Jak się zapewne domyślasz ten wpis nie będzie dotyczył przestępstw gospodarczych, chciałbym się z Tobą podzielić, tym co mi się ostatnio przydarzyło, a co z pewnością jest przykładem tego, jak w praktyce funkcjonuje zasada zarządzania przez wartości, jak spaja zespół i „daje kopa” do lepszej pracy z uśmiechem na twarzy.

Jak wielokrotnie mówiłem zapewnienie prawidłowej obrony w sprawach karnych gospodarczych wymaga znajomości różnych dziedzin prawa. Z tej też przyczyny w kancelarii pracują również osoby zajmujące się innymi obszarami prawa niż prawo karne, a kancelaria świadczy także usługi prawne polegające na bieżącej pomocy przedsiębiorcom. Opiekujemy się między innymi spółką będącą częścią dużego koncernu międzynarodowego.

Ostatnio u tego Klienta powstał problem, który miał swoje reperkusje w całej Europie. Centrala (podmiot zagraniczny) zleciła zajęcie się tym problemem jednej z renomowanych kancelarii międzynarodowych, po to aby ujednolicić postępowanie w sprawie. To nawiasem mówić doskonały pomysł służący optymalizacji obsługi prawnej, zamiast za każdym razem zlecać innej kancelarii tę sama sprawę zajmuje się nią jedna kancelaria, przygotowuje strategię postępowania i realizuje ją z sukcesem w każdym procesie, co pozwala zapewnić stałą jakość i niższą cenę.

W związku z tym, że ów problem powstał także w Polsce zadzwonił do mnie dyrektor spółki polskiej i przedstawił jak ma się sprawa. Poinformował, że akurat tą sprawą będzie zajmowała się inna kancelaria. Było to dla mnie oczywiste.

Przez kilka dni dzwonił do mnie na telefon komórkowy ktoś z nieznanego numeru. Z racji tego, że najczęściej dzwoniono do mnie wtedy gdy byłem w sądach, nie odbierałem telefonu. Oddzwaniałem, jak to zawsze robię,późnym popołudniem na wszystkie połączenia, których nie byłem w stanie odebrać w ciągu dnia ale w słuchawce odzywał się po niemiecku jakiś komunikat (niestety po niemiecku mówię bardzo słabo, więc rozłączałem się myśląc, że to jakaś pomyłka). Wszyscy Klienci mają przecież numer do kancelarii i zawsze mogą przez sekretariat zostawić wiadomość lub połączyć się z konkretnym pracownikiem.

Po kilku dniach zadzwonił do mnie dyrektor polskiej spółki i oświadczył, że próbuje się ze mną skontaktować centrala żeby porozmawiać o sprawie. Powiedziałem, że najlepiej gdyby kontaktowali się z pracownikiem odpowiedzialnym za sprawę gdyż on najwięcej im przekaże na jej temat. Dyrektor oświadczył jednak, że nie chodzi o kwestie merytoryczne. Centrala dzwoniła bo chcą zapewnić o swojej lojalności w stosunku do mnie i chcą żebym wiedział, że bardzo cenią moją pracę, nie chcą aby kwestia zlecenia jednej sprawy innej kancelarii spowodowała jakiekolwiek negatywne emocje po mojej stronie, chcą zapewnić, że nadal mają pełne zaufanie do mnie i kancelarii. Nie ukrywam, że zdziwiło mnie to, ale też zrobiło mi się bardzo miło. Powiedziałem, że nie ma sprawy, dziękuję i proszę o przekazanie, że wszystko gra. Dyrektor jednak powiedział, że centrala nalega na osobisty kontakt, chcą mieć pewność, że ta sytuacja nic nie zmieni w naszych relacjach i podziękować za prace dla koncernu!

Podzieliłem się tą informacją z zespołem. Zgadnijcie jaki był efekt. Oczywiście nie tylko doskonałe samopoczucie, ale praca ze zdwojoną siłą, z poczuciem pewności siebie i wiarą, że to co robimy ma sens i jest doceniane przez Klientów.

To jest właśnie zarządzanie przez wartości. Świetna lekcja tego jak budować relacje w zespole i z klientami. Niezależnie od tego czy jesteś pracodawca, czy pracownikiem, myślę, że warto się nad tym chwilę zastanowić i wyciągnąć wnioski. Ja już to robię. W naszej kancelarii szykują się zmiany i myślę, że warto na nie spojrzeć właśnie z perspektywy wartości jakie wspólnie wyznajemy.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Czy może popełnić przestępstwo nadużycia zaufania osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą?

Łukasz Chmielniak31 stycznia 20155 komentarzy

Zawsze gdy ktoś zadaje mi pytanie odnoszące się do prawa karnego gospodarczego zastanawiam się, czy odpowiedź umieścić również na blogu. Stawiane pytania w większości dotyczą kwestii praktycznych więc myślę, że warto niektóre z nich opisać, dzieląc się z Tobą odpowiedziami na nie.

Ostatnio zadano mi pytanie następujące: „Czy może popełnić przestępstwo nadużycia zaufania osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą?” Wyjaśnię, że pytającemu chodziło o to, czy osoba taka może popełnić przestępstwo w stosunku do własnego majątku, a nie będąc menedżerem innego podmiotu.

Odpowiadając muszę odnieść się w pierwszej kolejności do regulacji kodeksowej przestępstwa nadużycia zaufania.

Otóż w świetle przepisów kodeksu karnego karze za popełnienie tego przestępstwa podlega każdy kto, będąc obowiązany na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, wyrządza jej znaczną szkodę majątkową.

Już na pierwszy rzut oka widać, że sprawcą tego przestępstwa nie może być każdy, lecz jedynie ten kto wypełnia warunki w tym przepisie określone.

Może to być więc osoba, która jest obowiązana do prowadzenia działalności gospodarczej lub spraw majątkowych osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki nie mającej osobowości prawnej. Zatem tylko taka, która ma stosowny tytuł do prowadzenia cudzej działalności lub zajmowania się cudzymi sprawami majątkowymi. W regulacji tej nie chodzi o karanie osób, które prowadząc działalność na własny rachunek i zarządzając swoim majątkiem wyrządziły w nim szkodę. Przepis ten nie daje tytułu do pociągania do odpowiedzialności takich osób.

Mając powyższe na względzie osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą nie może być podmiotem przestępstwa karalnej niegospodarności, w zakresie w jakim wyrządziła szkodę w swoim majątku.

Oczywiście jeżeli osoba prowadząca działalność gospodarczą zarządza mieniem innego przedsiębiorcy i spełnione będą jednocześnie pozostałe przesłanki wspomniane w regulacji ustawowej przestępstwa nadużycia zaufania, to taka osoba będzie mogła podlegać odpowiedzialności karnej.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Przestępstwo czy nie przestępstwo – oto jest pytanie.

Łukasz Chmielniak22 stycznia 20152 komentarze

W ciągu ostatnich dwóch miesięcy musiałem poświęcić więcej czasu na pracę w kancelarii dlatego moja obecność na blogu nie była zbyt częsta, a w zasadzie nie było jej w ogóle. Z nowym rokiem opadł trochę kurz toczonych bitew więc mogę opublikować kolejny wpis na blogu.

Ponieważ jednak jest to pierwszy wpis w tym roku przede wszystkim skorzystam z okazji i złożę Ci najlepsze noworoczne życzenia – życzę realizacji celów, wytrwałości w dążeniu do nich, no i oczywiście nieprzejmowania się kursem franka:).

Wkroczenie w nowy roku kojarzy się bezsprzecznie z mijającym czasem dlatego postanowiłem, że pierwszy wpis w tym roku będzie dotyczył tak zwanego prawa międzyczasowego.

Sprawa, którą opiszę przydarzyła się moim Klientom jakieś dwa miesiące temu, więc wpis będzie miał niewątpliwie praktyczny charakter.

Przedstawiciel urzędu skarbowego działający jako oskarżyciel publiczny postawił moim Klientom zarzut popełnienia czynu, który obecnie nie jest już zabroniony. Oczywiście był on zabroniony podczas kontroli podatkowej kiedy to został wykryty, ale w momencie stawiania zarzutu prawo się zmieniło i zachowanie moich Klientów nie stanowiło już przestępstwa. Nawiasem mówiąc przedstawiciel urzędu skarbowego opisał to w uzasadnieniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jednak pomimo świadomości takiej sytuacji zarzut postawił.

Taka praktyka jest oczywiście bezprawna!

Pamiętaj, że zgodnie z podstawowymi zasadami prawa karnego jeżeli w momencie orzekania zachowanie, którego się dopuściłeś kiedyś nie stanowi już czynu zabronionego na gruncie ustawy, to nie możesz ponosić za nie odpowiedzialności karnej. Gdyby kiedyś przytrafiła Ci się taka sytuacja sugeruję złożenie wniosku o umorzenie postępowania. Co więcej jeżeli zostałeś już skazany prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa, ale po wydaniu tego wyroku zmieniły się przepisy i czyn, za który zostałeś skazany nie jest już zabroniony pod groźba kary, to Twoje skazanie musi ulec zatarciu.

Opisane powyżej zasady są podstawowymi zasadami tak zwanego prawa międzyczasowego w kodeksie karnym, warto o nich pamiętać gdyż jak widać nie zawsze są one przestrzegane. Z mojej praktyki wynika, że najczęściej Klienci stykają się z nieprawidłowościami w przypadku postępowań karnych skarbowych prowadzonych przez przedstawicieli urzędów skarbowych występujących w charakterze oskarżycieli publicznych. Pamiętaj więc o tych przepisach żeby Twoje prawa nie zostały naruszone.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Raport Pranie pieniędzy – Edycja 2014

Łukasz Chmielniak03 grudnia 2014Komentarze (0)

Wiem, że ostatnio Cię zaniedbuję! Nie piszę (choć kilka szkiców nowych wpisów gdzieś w drodze, w hotelach, czy w pociągach powstało i niebawem je opublikuję), nie uczestniczę w dyskusjach, nie komentuję. To wszystko przez natłok zajęć, masę rozpraw i pracę nad różnymi projektami kancelaryjnymi.

Taki właśnie projekt zaprezentowaliśmy wczoraj z kolegami z Kroll Ontrack, specjalistami od informatyki śledczej, podczas konferencji prasowej w Warszawie. To nowy raport Pranie pieniędzy – Edycja 2014. Poprzedni raport został „ściągnięty” ponad 6000 razy! Mam nadzieję, że obecny będzie równie interesujący, tym bardziej, że wzbogacony jest o dane z badań prowadzonych przez Kroll Ontrack na całym świecie!

W związku z wczorajszą konferencją dużo o raporcie mówiono w mediach, miałeś więc może już okazję o nim usłyszeć. Niezależnie jednak od tego czy już o nim słyszałeś, czy też nie, raport umieściłem na blogu! Możesz się z nim zapoznać w każdej chwili!!!

Zapraszam i życzę miłej lektury!

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl

Nareszcie weekend czyli wpis o przestępstwach dłużniczych

Łukasz Chmielniak08 listopada 2014Komentarze (0)

Minione dwa tygodnie były dla mnie wyjątkowo zajęte. Liczba spraw i ich zawiłość sprawiły, że zarzucić musiałem nie tylko przyjemności (między innymi pisanie bloga), ale również i niektóre obowiązki (nie dotarłem wczoraj do Krakowa, pomimo, iż musiałem przedyskutować z Profesorem kilka ważnych kwestii dotyczących mojej pracy doktorskiej), chociaż w moim przypadku trudno jest przeprowadzić wyraźną granicę pomiędzy obowiązkami i przyjemnościami, nazbyt często się one ze sobą zlewają. W końcu jednak załatwiłem wszystkie ważne sprawy i z poczuciem spełnienia oraz przyjemnego wyczerpania wracałem późnym wieczorem do domu A4-ką rozmyślając o czym dziś napisać, jakie zagadnienie wybrać, jaki problem Ci przybliżyć.

Wybrałem kwestię dotyczącą niezaspokojenia roszczeń wierzycieli. To rzecz bardzo praktyczna i myślę, że warta opisania na blogu, a przynajmniej zasygnalizowania.

W Kodeksie karnym znajdziesz kilka regulacji odnoszących się do karalnego niezaspokojenia wierzycieli. To przestępstwa gospodarcze odnoszące się do relacji dłużnik – wierzyciel, a wiec do typowych dla obrotu gospodarczego relacji zobowiązaniowych. Celem każdej umowy jest wykreowanie stosunku cywilnoprawnego określającego prawa i obowiązki stron. Te prawa i obowiązki winny zostać przez strony wykonane. Jeżeli natomiast dłużnik swoich zobowiązań nie wykonuje, istnieje możliwość uruchomienia przymusowego spełnienia jego świadczenia, nawet przy użyciu aparatu państwowego (postępowanie sądowe, czy w konsekwencji egzekucyjne).

Oczywiście dłużnik może swoim zachowaniem dążyć do pokrzywdzenia wierzyciela nie chcąc poddać się czy to przepisom prawa, czy postanowieniom umownym. Ustawodawca uznał, że takie zachowanie dłużnika, cechując się wysoką społeczną szkodliwością i winno podlegać penalizacji.

Karalne jest zatem między innymi zachowanie polegające na zbywaniu przez dłużnika składników majątku zajętych lub zagrożonych zajęciem w celu udaremnienia wykonania orzeczenia sądu lub innego organu, które udaremnia lub uszczupla zaspokojenie wierzyciela.

Innymi słowy jeżeli dłużnik działając w celu udaremnienia wykonania orzeczenia, uniemożliwia lub nawet tylko uszczupla zaspokojenie swojego wierzyciela między innymi zbywając swój majątek to podlegać będzie odpowiedzialności karnej.

Każdy menedżer zapyta o jakie zbywanie tu chodzi? Przecież dokonywanie czynności zbycia składników majątku jest normalną czynnością dokonywaną w toku prowadzenia działalności gospodarczej. Dealer samochodowy sprzedaje samochody, stacja benzynowa paliwa, a pani w warzywniaku warzywa i owoce. Sprzedaż to wymiana konkretnych dóbr na pieniądze. Biznes opiera się na sprzedaży! Sprzedaż napędza biznes! Czy zatem czując zagrożenie zajęcia mienia przedsiębiorca winien zaprzestać zbywania? Zarzucić plany biznesowe? Stanąć w miejscu i czekać?

W moim głębokim przekonaniu tak nie jest. Zachodzi więc pytanie jakie zbywanie powinno podlegać penalizacji!

Otóż moim zdaniem tylko takie, które nie niesie za sobą ekwiwalentu. Takie, które powoduje uszczuplenie majątku. Niektórzy pójdą dalej i powiedzą, no dobrze, ale nie wszystkie transakcje przynoszą zysk, nie wszystkie, przynajmniej w pierwszej fazie przyniosą nawet równowartość zainwestowanych pieniędzy, na tym przecież polega biznes! Co w takiej sytuacji?

Wszystko należy zawsze rozpatrywać bardzo indywidualnie. Odpowiadając na takie pytanie zdroworozsądkowo przyjąć trzeba, że tylko takie zbywanie, które nie tylko nie przynosi ekwiwalentu, ale wręcz przynosi rażącą stratę powinno podlegać penalizacji. Tak jak jednak zaznaczyłem wszystko zależeć będzie od konkretnej sytuacji.

Pamiętaj, że prawo karne gospodarcze musi być stosowane jedynie w ostateczności, a normy tej dziedziny prawa pełnią rolę służebną w stosunku do innych norm regulujących obrót gospodarczy (cywilnych, czy administracyjnych). Przepisy prawa karnego gospodarczego nie mogą blokować prowadzenia biznesu, nie mogą stać na drodze rozwojowi gospodarczemu, nie mogą powodować upadku przedsiębiorców. Oceniając każdą sytuację, która rodzi wątpliwości pod kątem legalności trzeba na to spoglądać właśnie w taki sposób.

Miłego weekendu! Ja wykorzystam go na pisanie doktoratu:)!

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 606 833 038 e-mail: lchmielniak@chmielniak.com.pl